นิสัย หมา หมา

posted on 25 Apr 2007 10:36 by gumgoo in Yesterday

......

วันนี้ต้องเขียนเรื่องเจ้า สโนว์ (หมาพันธ์บางแก้ว อายุขอบกว่าๆ
ที่เคยพูดเปรยให้ฟัง) ไม่งั้นชานน..นอนไม่หลับแหง๋ๆ
สโนว์มาอยู่กับเราก่อนสงกรานต์ ถ้าจำไม่ผิดคงเป็นวันที่ 10 เมษา
เหตุการณ์ที่จับปรัดจับผรูให้เรามาใช้ชีวิตร่วมกัน เพราะเจ้าของเก่า
ของเจ้าสโนว์ตายด้วยอุบัติเหตุทางรถจักรยาน (ใช่แล้วเราพิมพ์ไม่ผิด)
เราไม่รู้ราวมาก แต่จะเล่าเท่าที่รู้
เจ้าของเดิมของเจ้าสโนว์เป็นรองผู้กำกับ วันที่เกิดเหตุเค้า ศรีภรรยา
และลูกตำรวจอีก 1 คนได้ขี่จักรยาน เสือภูเขาเพื่อออกกำลังกายใน
ยามเย็นตามปกติ โดยมีภรรยาขี่นำหน้าตามด้วยลูกตำรวจ
(ของดาบวินัยมั้งถ้าจำไม่ผิด) และตัวเค้าเอง โชคไม่เข้าข้างทั้ง 3 คน
เมื่อขี่ไปดีดี ก็มีนักบิดที่คิดว่าตัวเองแน่ และเป็นใหญ่ในท้องถนน
(เห็นเค้าว่า เป็นวัยรุ่นถูกตรวจว่ามีแอนกอฮอร์ในร่างกายเกินกำหนด)
ขับชนประสานงาและลากทั้ง 3 ลงข้างทาง (แม่งมังขับยังไงว่ะ)
รองผู้กำกับและลูกดาบวินัย ตายคาที่แต่ภรรยานอนซมอยู่ที่โรง
พยาบาลตอนนี้พักรักษาตัว และด้วยเหตุประการละฉะนี้....
เจ้าสโนว์ มีขนสีขาวและแซมด้วยชนสีเทานิดหน่อย นั่นคงเป็นที่มา
ของชื่อที่เจ้าของตั้งให้ หูตั้ง มีดวงตาเศร้าๆ เหมือนหมาขาดความอบอุ่น
(เราเห็นแบบนั้นจิงๆ ตอนที่พบมังครั้งแรก)
วันแรกมันวิ่งตามเราเข้าห้องมาด้วย เลยคิดว่าให้มังนอนด้วยละกัน
สงสาร ท่านอนของมังมีหลายท่า แต่ที่ชอบคือท่าที่นอนคว่ำและกาง
ขาหลังออกอย่าเกลียดคร้าน ส่วนขาหน้าก็หนุนศรษะซึ่งอยู่กึ่งกลาง
ระหว่าง 2 ขาหน้า สโนว์ชอบเล่นน้ำ และยิ่งมีที่ให้มังวิ่งเล่นกว้างขวาง
เลยทำให้มันหายสลดอย่างรวดเร็ว ประกอบกับมังมีเพื่อนใหม่ อย่าง
ปีโป้กับดีโด้ (ที่ไม่อยากจะสนิทชิดเชื้อด้วย คงเป็นเพราะเราให้การ
ดูแลเอาใจใส่สโนว์มากกว่าละมั้ง) ทุกครั้งที่สโนว์เข้าไปกัดทั้งสองตัว
อย่างหยอกๆ แต่ปีโป้กะดีโด้ไม่คิดอย่างนั้น มังกัดอย่างจิงจัง ขู่คำราม
และทำท่าอย่างกับว่า "กูเอือมระอาเมิงเต็มทนละนะ มาหยอกกูอยู่ได้
กูรำคาญโว้ย"
ความสัมพันธ์ของสโนว์และเราเป็นไปอย่างรวดเร็ว (ก็เพราะมังนอน
กับเราทุกวี่วันนิ) เราไปไหนมังตามติดไม่ยอมห่าง ถ้าสมมุติว่าเราไปธุระ
ออกนอกบ้านแล้วกลับมา มังจะวิ่งเข้ามาใส่เราอย่างบ้าครั่ง กระโดดเลีย
เลียขาประจบประแจง มังจะร้องหงิ๋ง ยังกะหมาโดนน้ำร้อนลวก เหมือน
ไม่ได้เจอกันเป็นชาติ มังไม่ชอบเวลาที่ปีโป้กะดีโด้เข้าใกล้เรา (ลืมบอก
ไปหรือป่าวว่าปีโป้กะดีโด้ก็เป็นหมา)
สโนว์เป็นหมาที่ขี้ขลาดเอามากๆ มีวันหนึ่งเราเข้าบ้านดึกหน่อย
เราเหลือบไปเห็นสโนว์อยู่ไกลๆ ทำท่าระแวดระวังตัว เราเดินเข้าไป
หามัน..มันกลับวิ่งหนี (หน้ากรูไม่ได้เหมือนโจรนะโว้ย จำกูไม่ได้อีก)
ไม่มีเสียงเห่า มีแต่ท่าทีหวาดระแวง และวิ่งไปไกลๆ เพื่อตั้งหลัก จนเรา
ต้องทำเสียง ฟู๊ดๆ ฟี๊ดๆ คล้ายเสียงจูบ (ที่เราทำทุกครั้งที่เรียกหมา)
มังถึงวิ่งมา เลียแข้งขาเป็นการใหญ่
วันนี้เรามีเรื่องต้องหมางใจกัน ด้วยปกติแล้วสโนว์มังจะตื่นเช้าเอามากๆ
แล้วมังจะร้องครางหงิ๋ง (ตามเคย เมื่อต้องการอะไรแล้ว ไม่ได้อย่างที่มัง
ปรารถนา) มังจะตื่นราวๆ ตี5 ซึ่งเป็นเวลาแสนสุขของเรา ด้วยเสียงร้อง
แล้วลิ้นที่มังจะชอบมาเลียหน้ากูเป็นประจำตอนเช้าๆ แบบนี้ ทำให้เราต้อง
ตื่นไปเปิดประตูให้มังออกสู่เสรีภาพ (คือมังต้องการไปวิ่งเล่น ไล่กัดคน
โน้นคนนี้ตามวิสัย)
และที่วันนี้เหตุการณ์ที่ทำให้เราหมางใจกันก็คือ ไม่ว่ามังจะเอาลิ้นมา
เลียหน้าซึ่งเราเอาหมอนมาบังหน้าไว้เรียบร้อย
ไม่ว่ามังจะ ร้องหงิ๋งๆ แค่ไหนเราไม่สน (กูอยากนอน)
ไม่ว่ามังจะวิ่งไล่กัดอะไรต่อมิอะไร
แต่ในที่สุดเราก็ต้องยอมสิโร อย่างราบคาบ (เปิดประตูให้มันอยู่ดี)
และเมื่อดวงตาเหลือบไปเห็น แฮรี่พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม
ที่ตงสันหนังสือถูกกัดจนแหว่ง (แล้วกูจะบอกพี่กูว่าไงเนี้ย) เป็นฝีมือ
ของมันใช่ของใคร กูโกดจะหน้าเป็นฝืนไฟ เมื่อเปิดประตูออกไป
มังก็วิ่งเข้าหาตามสัญชาตญาณ คำตอบก็คคือ ลูกแต่ฟรีคิ๊กนะสิ
เมิงกัดหนังสือเข้าไปได้ยังไง เมิงไม่รู้หรอว่ามังสำคัญ
ไอ้หน้าหมา สัญดารหมา นิสัยหมาๆๆๆๆ
(เออ ก็มังเป็นหมาเนี้ยแหละไม่รู้จะโกดมังทำแปะไร)
ด้วยความที่มันไม่เข้าใจในท่าทีที่เราทำกับมัง จากหน้ามือเป็นหลังเท้า
(งือ ทำไมเจ้านายกรูเปลี่ยนไป ทำกับเราแบบนี้ไม่ได้นะ กรูจะร้องไห้)
ทำหน้าเศร้าเล่าความเท็จแบบที่มังถนัด...
เมื่อมังเดินตาม เราก็ถือแซ่ (พึ่งจะรู้ว่ามังกลัวแซ่มาก) ไม่กล้าตามอย่าง
เคยๆ คอยดูวันนี้ถ้าเราไม่ให้มันนอนด้วย มังจะมีปฏิกิริยาเช่นไร
เง้อ...จะโกดหมา หมาก็ทำหน้าตาอินโนเซ้นต์จัง
500424

Comment

Comment:

Tweet

#5 By (61.19.202.108) on 2008-01-03 13:01

นึกว่าจะด่าคนซธอีกจั่วหัวซะน่ากลัวเชียว ขอบคุณมากนะครับที่เข้าไปอ่านเรื่องของผม ผมยังอ่านของคุณไม่หมดนะครับ เอาไว้มีเวลาจะอ่านให้หมด ขอบคุณจริง ๆ นะครับ จากใจ

#4 By on 2007-04-25 17:11

อ่านแล้วบีนหล่ะคิดถึงหมาที่บีนเคยเลี้ยงจัง
มันชื่อตัวเล็กคุณแม่ตั้งให้อะนะ แต่ตัวมันยังกะควาย
พันธุ์อะไรก็ม่ายรู้ขนสีทองๆน่าร๊ากกก
มันดื้อมากมายจนคุณแม่เอาไปไว้บ้านเก่า
ไม่ได้เห็นหน้ามันมาเกือบสองเดือนละ คิดถึง

#3 By [ b e E n ] on 2007-04-25 15:03

หมาบ้านพี่ก็สุดแสนจะมึน แสนรู้เวลาเดียว...เวลากิน
สงสารน้องหมา แต่สงสารแฮรี่มากกว่า


พูดยากนะครับ ถาไม่ได้สั่งสอนตั้งแต่ยังเล็กๆ เฮ้อคิดถึง สมัยก่อนตอนยังมีน้องหมาเป็นของตัวเอง จัง

#1 By T o' M @ ZZ u ครับ on 2007-04-25 11:11