ถึงแม่ที่รัก

posted on 18 Aug 2007 19:59 by gumgoo in Yesterday
★ เด็กชายภาณุวัฒน์ตอนเด็ก ๆ คับ ★
.
เมื่อลูกเริ่มเขียนหรือครั้นจะจบจดหมายก็ตาม ลูกก็รู้ดีว่าแม่
คงไม่ได้อ่านมัน แต่กระนั้นจะเป็นการดีอย่างยิ่งถ้าลูกจะพูด
อะไรมากมายในสิ่งที่ลูกยังไม่ได้พูด พูดไม่ทัน
เวลาได้พรากแม่ไปจากลูกเสียเร็วไป ตอนลูกเสียแม่ไปลูก
เด็กมากหรือป่าวลูกว่าจริง ผู้ใหญ่เค้าคงไม่ร้องให้ฟูมฟาย
ลูกจึงได้รับความรู้สึกหนึ่ง คือการสูญเสียที่ยิ่งใหญ่มาเป็น
ประสบการณ์
.
รู้ไหม๊แม่..ลูกไปเจอปรัชญาเต๋าเค้าบอกไว้ว่า
"คนเราไม่เคยคิดถึงตีนเมื่อรองเท้าไม่กัด"
ไม่ใช่ลูกเอาแม่ไปเปรียบกับเท้า หาไม่ มันเป็นการเปรียบเปรย
ว่าคนเรามักมองไม่เห็นของดีที่ตนมีอยู่จนเมื่อสูญเสียมันไปแล้ว
ตะหาก
.
เมื่อลูกเสียแม่ไป ลูกเฝ้าลำรึกถึงความดีของแม่ คำสั่งสอน
ของแม่ ทั้งที่ตอนแม่มีชีวิตอยู่ลูกกลับไม่นึกถึง ไอ้จะมา
ตอบแทนคุณงามความดีของแม่ มันก็สายไปเสียแล้ว
ตอนแม่อยู่สิ่งเดียวที่ลูกนึกได้ คือแม่ชั่งจู้จี้ขี้บ่น
.
เสียบ่น กร่นด่า นั้นหายไปไหนแล้ว บางครั้งลูกก็อยากฟังมัน
มันจะไพเราะมากหากความเหงาครอบงำลูก เหมือนเป็นไป
ทุกครั้งที่ลูกคิดถึงแม่บางครั้งลูกก็ฝันถึงแม่
แต่...ทุกครั้งไม่เคยได้กอดแม่เหมือนเราห่างกันซะงั้น
.
ลูกยังไม่เข้มแข็งพอแม้กระทั่งตอนนี้ ทั้งที่อายุย่าง 21 แล้ว
ก็ตาม ลูกชายของแม่เรียนปี 2 แล้วนะ ก่อนหน้านี้ไม่นานลูก
กลับไปบ้านหลังแรกของเรา ที่ตอนนี้ทิ้งร้างไว้ กล้าๆกลัวที่จะเดิน
เข้าไป อันที่จริงลูกต้องการไปหากล้องถ่ายรูป (ที่ตอนนี้คงใช้
การไม่ได้แล้ว) และก็วิทยุรุ่นโบราณ (กะว่าจะนำมาเก็บไว้ตกแต่ง
บ้าน) และอีกอย่างคือบันทึกตอนเด็ก (บันทึกที่เคยทำให้แม่เสียใจ
เรารู้กันอยู่ 2 คนนะ)
.
ลูกเดินเข้าไปห้องแม่ (ที่ตอนเด็กๆ ลูกปัดกวาดเช็ดถูกรู้จักทุก
ซอกมุม)เดินเข้าไปห้องนอนประจำของลูก (ทำไมมันรกแบบนี้ว่ะ)
เดินผ่านตรงที่ลูกเคยทำเทียนไหม๊ผนัง จนแล้วจนรอดลูกก็ไม่บรรลุ
วัตถุประสงค์ที่ต้องการ แต่ได้อย่างอื่นมาแทน ลูกไปเจออัลบั้มรูป
ตอนสมัยแม่เรียนด้วย รูปตอนแม่แต่งงาน และรูปแม่กับผมตอน
เด็กๆ มันเป็นสมบัติล้าค่าของผมแล้วตอนนี้ มีกระเป๋าสตางค์สีแดง
มีลายกุหลาบตงกลางคงเป็นของยายที่แม่เก็บไว้ในตู้เล็ก ลูกเอามัน
ไปซ่อมแซมแล้วนำมาใส่ตังค์จะได้เฮงๆ
.
อยากรู้จังถ้าแม่จะสอนหรือบ่นเรื่องอะไรลูกในตอนนี้ แม่อยู่ที่ไหน
ดาวดวงไหนภพไหน ทางช้างเผือกไหน ลูกไม่อาจทราบได้
แต่ถ้าวันไหนลูกคิดถีงแม่ลูกจะมองหาดาวดวงที่สวยที่สุดบนท้องฟ้า
ก็แล้วกัน แม่ของลูกคงรอตรงนั้น ที่ลูกต้องการจะบอกก็แม่สวยเหมือน
ดาวดวงนั้นนั่นไงอีกที่นะที่แม่อยู่ อยู่ในใจของผมตลอดไปเช่นกัน
500818
.
ควันหลงวันแม่อันที่จริงไม่ชอบตามกระแสเท่าไหร่ ชอบให้มันซาๆ ก่อน
และนี้เป็นจดหมายที่อาจารย์วิชา พัฒนาตน ให้เขียนถึงแม่ตัวเอง แบดเขียน
เมื่อ 2 ปีที่แล้ว วันที่ 14 กันยายน 2548 อยากให้ได้อ่านกันเผื่อคุณจะรักแม่
เพิ่มมากขึ้น

Comment

Comment:

Tweet

big smile เปนกำลังจัยให้นะ
surprised smile สู้ สู confused smile

#11 By (58.10.140.67) on 2008-07-18 11:34


ฮือ ฮือ

#10 By G.บ่อนำตาตื้น (58.10.140.67) on 2008-07-18 11:32

ซึ้งจังเลยฮะ
เกือบร้องไห้แน่ะ

#9 By vee (58.10.140.67) on 2008-07-18 11:31

ซึ่งดีคับ น่ารักด้วย ให้น่ารักอย่างนี้ตลอดไปนะคับ เป็นกำลังใจให้นะคับ

#8 By shenwei (202.12.97.120 /10.136.6.132) on 2007-08-21 16:51

จะซึ้งไปไหนวะ

เกือบร้องไห้เลย

คิดถึงนะ

#7 By ว่าว (124.120.172.219) on 2007-08-21 12:28

ผมว่ารู้สึกเศร้า ๆ อะคับ
เลยอ่านไม่จบเลย...
เหอๆๆ เปงโรงกลัวความเศร้า

#6 By eaxza (125.24.64.52) on 2007-08-19 18:00

ไม่ว่าแม่จะอยู่ที่ไหน ท่านก็อยู่กับเราเสมอ
สำหรับคุณ ไม่ว่าท่านจะจากไปนานแค่ไหน ท่านก็อยู่ในห้วงความคิด ..คิดถึง
มีความสุขกับคืนวันเก่าๆ บางครั้งจะแอบเศร้าหน่อยก็ตาม


#5 By moodee on 2007-08-19 17:49

อ่านแล้วซึ่งคะ

คิดถึงแม่จังเลย

#4 By อ้อนแอ้น on 2007-08-19 15:49

คำคมที่ พูดทีไรก็เข้าใจทุกที

ใครจะลืมผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลกนี้ได้ละคับ

มาลาไปนอนอะคับ ยินดีทีได้รู้จัก นะคับ

ปล. วันนี้ 8.00 - 16.00 มีนัดนะคับ จำได้มั้ยว่านัดอะไร บายคับ

#3 By Q... on 2007-08-19 01:04

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์แรกคับ

#2 By กำ กู on 2007-08-18 21:00

ยางงงมะได้ทำอะไรเลยนะคับ แค่เปลี่ยนเฮดเอง เป็นไงบ้างอะกำกู มะค่อยได้คุยกะนายเลย อยากคุยอยู่เหมือนกัน ตอนนี้ติดฝนอยู่ที่ทำงานแถวสยามอะคับ เลยมานั่งเปิดไดเล่น ๆ กินอารายยังอะ อยากกลับบ้านไปนอนมากเลย พรุ่งนี้ก็ต้องทำงานอีก ไว้คุยกันอีกนะคับ

#1 By eaxza (125.24.87.195) on 2007-08-18 20:58